09/07/2026
இலங்கையில் அடுத்தடுத்து ஆட்சிக்கு வரும் அரசாங்கங்கள், நாட்டின் உண்மையான பொருளாதாரத் தேவைகளை ஆராயாமல் தங்களின் அரசியல் லாபங்களுக்காக மட்டுமே பில்லியன் கணக்கில் முதலீடு செய்வது மிகவும் துரதிர்ஷ்டவசமானது! முறையான வணிகத் திட்டம் (Business Plan) இல்லாமல் விமான நிலையங்களை உருவாக்குவது நமது கொள்கை வகுப்பாளர்களின் தொடர் தோல்வியையே காட்டுகிறது.
நம்மை விடக் குறைந்த மக்கள் தொகை கொண்ட கம்போடியா போன்ற நாடுகள், தங்களின் சந்தை தேவையை சரியாகக் கணித்து பல சர்வதேச விமான நிலையங்களை வெற்றிகரமாக இயக்குகின்றன. ஆனால் இலங்கையிலோ, விமான நிலைய முதலீடுகள் வெறும் அரசியல் விளம்பரங்களுக்காகவே செய்யப்படுகின்றன. மத்தல விமான நிலையம் அதற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணம், இப்போது இங்குராக்கொடவும் அதே நிலையை நோக்கிச் செல்கிறது!
முறையான திட்டமிடல் இல்லாமல் இங்குராக்கொடவில் 3 பில்லியன் ரூபாய் செலவில் ஓடுபாதை (Runway) அமைக்கப்பட்டுள்ளதாகவும், இப்போது அதற்கு என்ன பயன் என்று உலக வங்கியின் ஆய்வை வைத்து தேடிக் கொண்டிருப்பதாகவும் பிரதி அமைச்சர் கூறுகிறார். சாத்தியக்கூறு ஆய்வுகள் (Feasibility Studies) என்பவை திட்டத்தை தொடங்குவதற்கு முன்னால் செய்யப்பட வேண்டியவை, கட்டுமானத்தின் இறுதியில் அல்ல!
இந்த தவறான கொள்கைக்கு மிகச்சிறந்த உதாரணம்: யாழ்ப்பாணம் சர்வதேச விமான நிலையம் (JAF - பலாலி) நடத்தப்படும் விதம்.
வரலாற்று ரீதியாக, 1982 ஆம் ஆண்டு வரை பலாலி நாட்டின் இரண்டாவது பரபரப்பான விமான நிலையமாக விளங்கியது. 1947 ஆம் ஆண்டிலிருந்தே அதற்கான பயணிகள் தேவையும் (Organic Demand) நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. யுத்தம் முடிந்த பிறகு, வடக்கு-கிழக்கின் சுற்றுலா மற்றும் விவசாய ஏற்றுமதியை மேம்படுத்த பலாலியின் 2,300 மீட்டர் ஓடுபாதையை சீரமைத்திருக்க வேண்டும். அதை விடுத்து, பில்லியன் கணக்கான பணம் மத்தலவில் முடக்கப்பட்டது.
தற்போது சென்னை மற்றும் திருச்சிக்கு இயக்கப்படும் விமானங்கள் மூலம் பலாலிக்கான தேவை மீண்டும் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனாலும், சிவில் விமான போக்குவரத்து அதிகாரிகள் அதன் முழு திறனையும் பயன்படுத்த தயங்குகிறார்கள். பலாலியின் ஓடுபாதையை வெறும் 1,500 மீட்டராகக் கட்டுப்படுத்தி வைத்துள்ளதால், நடுத்தர மற்றும் பெரிய ரக வணிக விமானங்கள் முழு பயணிகள் மற்றும் சாமான்களுடன் (Luggage Load) அங்கு தரையிறங்க முடிவதில்லை.
இது நாட்டின் பொருளாதாரத்தை நேரடியாகப் பாதிக்கிறது:
🚨 கட்டுநாயக்க (CMB) விமான நிலைய நெரிசல்: கொழும்பு விமான நிலையம் 6 மில்லியன் பயணிகளைக் கையாளவே வடிவமைக்கப்பட்டது, ஆனால் தற்போது 10 மில்லியனுக்கும் அதிகமான பயணிகளைக் கையாள்வதால் கடும் நெரிசல் ஏற்படுகிறது.
✈️ புலம்பெயர் பயணிகள் விரயம்: ஜூன் முதல் ஆகஸ்ட் வரையிலான காலங்களில் கொழும்புக்கு வரும் பயணிகளில் 25% முதல் 40% வரை வடக்கு-கிழக்கைச் சேர்ந்த புலம்பெயர் பயணிகளும் மற்றும் மத்திய கிழக்கு தொழிலாளர்களுமே ஆவர். இந்த பயணிகளை யாழ்ப்பாண விமான நிலையத்திற்கு நேரடியாக மாற்றினால், கொழும்பு விமான நிலையத்தில் அதிக பணம் செலவழிக்கும் வெளிநாட்டு சுற்றுலாப் பயணிகளுக்கு உடனடியாக இடமளிக்க முடியும்.
💸 பொருளாதார இழப்பு: வடக்கு-கிழக்கு பயணிகள் கொழும்பில் இறங்கி வீதி வழியாக பயணிப்பதால், டாலர் கொடுத்து இறக்குமதி செய்யப்படும் எரிபொருள் கோடிக்கணக்கில் வீணாகிறது; மனித நேரங்கள் விரயமாகின்றன; வீதி விபத்துகளும் அதிகரிக்கின்றன.
போர்ட் சிட்டி (Port City) போன்ற மெகா திட்டங்கள் மின்னல் வேகத்தில் முடிவடைகின்றன. ஆனால், யாழ்ப்பாணத்தில் உள்ள 700 மீட்டர் ஓடுபாதையை நீடிப்பதற்கு மட்டும் அரசாங்கத்திற்கு பல வருடங்களாக சாக்குப்போக்குகள் தேவைப்படுகின்றன. தற்போதைய அரசாங்கம் உண்மையாகவே கடந்த கால தவறுகளை திருத்த விரும்பினால், இங்குராக்கொடவில் இல்லாத தேவையை தேடுவதை நிறுத்திவிட்டு, குறைந்த செலவில் அதிக லாபம் தரும் யாழ்ப்பாணம் விமான நிலையத்தை தரம் உயர்த்த வேண்டும்.
யாழ்ப்பாணம் விமான நிலையத்தை பெரிய விமானங்கள் வந்து செல்லும் அளவிற்கு தரம் உயர்த்துவதும், திருகோணமலை (China Bay) மற்றும் மட்டக்களப்பு விமான நிலையங்களை பிராந்திய வணிகப் பயன்பாட்டிற்கு அனுமதிப்பதுமே நாட்டின் பொருளாதாரத்தை விரைவாக வளர்ப்பதற்கான வழி.
இதற்கு அடுத்ததாக என்ன சாக்குப்போக்கு சொல்லப் போகிறார்கள் என்று பார்ப்போம்!
