27/08/2026
Voor dit juweel mocht ik werken met de trouwring van een mama van wie afscheid genomen moest worden.
Een klein stukje van haar trouwring bleef bewaard. Ik sloeg het plat tot een staafje met de familienaam en liet de originele gravure intact. Achteraan werd het aan het slotje bevestigd. Zo blijft een tastbaar stukje van de trouwring bestaan.
De rest van het goud werd gesmolten en platgeslagen. Ik liet het materiaal zijn eigen weg zoeken. In de sporen van het vuur, de onregelmatigheden en de ruwe randen ontstond een organische, unieke vorm — alsof het goud zelf een herinnering vasthield.
Daarnaast maakte ik een bijpassende vorm in zilver, met daarin de vingerafdruk van de mama. Een afdruk van haar aanwezigheid, vereeuwigd in metaal.
Goud en zilver.
Een trouwring, een familienaam en een vingerafdruk.
Stukjes van wat was, samengebracht in iets nieuws — iets dat haar dichtbij houdt, elke dag opnieuw.
