08/08/2026
«រនាបបាក់យករនាបជួស
សំដីហួសមិនអាចជួសបានឡើយ»។
ពាក្យនេះ គឺជាពាក្យប្រៀបធៀបដ៏មានអត្ថន័យ ដែលបុរាណខ្មែរបានបន្សល់ទុក ដើម្បីអប់រំឱ្យយើងចេះប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះពាក្យសម្ដីរបស់ខ្លួន។
រនាបបើបាក់ យើងអាចយករនាបថ្មីមកជួសបាន។
ប៉ុន្តែ សំដីដែលយើងបាននិយាយចេញទៅហើយ មិនអាចយកត្រឡប់មកវិញបានឡើយ។
ពេលខ្លះ ពាក្យសម្ដីត្រឹមតែមួយម៉ាត់ អាចធ្វើឱ្យមនុស្សម្នាក់មានក្តីសង្ឃឹម។
ប៉ុន្តែ ពាក្យសម្ដីមួយម៉ាត់ដែលនិយាយដោយកំហឹង ក៏អាចធ្វើឱ្យមនុស្សម្នាក់ទៀតឈឺចិត្តបានយ៉ាងខ្លាំង។
ដូច្នេះ មុននឹងនិយាយអ្វីមួយ យើងគួរចេះគិត។
មុននឹងនិយាយពាក្យដែលអាចធ្វើឱ្យអ្នកដទៃឈឺចិត្ត យើងគួរឈប់មួយភ្លែត ហើយគិតថា...
“បើពាក្យនេះចេញពីមាត់ខ្ញុំទៅ តើអាចធ្វើឱ្យអ្នកដទៃឈឺចិត្តដែរឬទេ?”
ការសុំទោស គឺជារឿងល្អ។
ការទទួលស្គាល់កំហុស ក៏ជារឿងល្អ។
ប៉ុន្តែ ស្នាមរបួសក្នុងចិត្តរបស់មនុស្សម្នាក់ អាចត្រូវការពេលវេលា ដើម្បីឱ្យវាជាសះស្បើយ។
ពាក្យល្អ អាចលើកទឹកចិត្តមនុស្សម្នាក់។
ពាក្យផ្អែម អាចធ្វើឱ្យបេះដូងមនុស្សម្នាក់មានក្តីសង្ឃឹម។
ពាក្យអាក្រក់ អាចបន្សល់ទុកនូវការឈឺចាប់។
ដូច្នេះ...
ចូរយើងចេះគិត មុននឹងនិយាយ។
ចូរយើងចេះស្ងប់ មុននឹងឆ្លើយតប។
ចូរយើងចេះអធ្យាស្រ័យ និងចេះនិយាយដោយសុភាព។
ព្រោះ...
«រនាបបាក់យករនាបជួស
សំដីហួសមិនអាចជួសបានឡើយ»។
