20/01/2023
SNEEUW | Toen ik vanmorgen door m’n ingebouwde wekker wakker mocht worden draaide ik me eerst nog even om en langzaamaan voelde ik steeds meer energie door m’n lijf gaan. Buiten hoor ik schoolkinderen door m’n straat lopen en binnnen duidt het ritmische geluid, dat mijn kat maakt, op een goede wasbeurt. Ik denk na over mijn eigen wasbeurt, hoe zal ik mijn dag eens beginnen? Ik overweeg wat keuzes en besluit toch om lekker een bad te nemen op deze onverwacht vrije dag, onder het mom “een goed begin is het halve werk”.
Met deze plannen in mijn brein sla ik de bescherming weg van die zware warme dekens vol warmte en geborgenheid. Snel grijp ik m’n zachte badjas van zijn haakje en schuif ik sloffen aan mijn voeten...”Ja, zo lukt het wel mijn bed uit te komen!” Ik loop naar het raam om die muffe slaaplucht weer vrij te laten en met dat ik de luxaflex omhoog trek slaak ik een gil! Wat zie ik daar…”sneeuw” en het valt niet alleen, maar er is ook nog wat blijven liggen😍🥰😎
Vanaf dat moment was ik hyped en begon de stroom energie in m’n lijf te versnellen. Ik pakte mijn telefoon en legde dit moment vast terwijl ik en mijn kat een discussie beginnen over de sneeuw en zijn eten. Hij besluit dat hij het ook met eigen ogen wil zien en komt naast me zitten in het raamkozijn en geef hem de eerste liefde van de dag. Even heerlijk kroelen met de haarbal terwijl ik geniet van het witte uitzicht en terugdenk aan de keer dat we met sneeuw voor mijn opa zijn verzorgingstehuis een sneeuwballengevecht hadden gehouden met de familie en zo opa en medebewoners hadden vermaakt. De herinnering geeft me weer een spontane glimlach op mijn gezicht en een dankbaar hart vol liefde. Dit zijn van die momenten dat ik graag mijn ogen even sluit en stil sta in het moment, het nu, maar ook het verleden en zelfs de toekomst, even komen ze allemaal samen en omarmen ze mij terwijl ik daar sta.. wat een enorm genot om zo mijn dag te beginnen. Vol warme gevoelens ga ik naar beneden, de trap af en door naar de keuken, waar ik de deur naar buiten even open doe om ook daar de sneeuw en de rust van de ochtend tot me te nemen. Ondertussen worden mijn benen warm gewreven door een kat die duidelijk wil maken dat ik wel erg dichtbij de koelkast en zijn etensbak sta. Ik glimlach naar hem en bewonder zijn dubbel gekleurde ogen..”wat ben je toch een bijzondere”. Ik voorzie het monster van een bordje Felix tonijn en loop naar de woonkamer waar ik de thermostaat alvast wat hoger zet zodat ik vandaag in een warm huis kan zijn als beloning voor m’n harde werken deze week (meestal is het 15 graden, behalve als ik langer dan 4 uur thuis ben). Na de thermostaat verplaats ik me naar het volgende apparaat en laat de rolluiken omhoog gaan. Bij het achterste raam blijf ik staan en kijk naar die wondere witte wereld en de grote vlokken die naar beneden dwarrelen. De snelheid waarmee ze vallen geeft me aan dat ze aan de natte kant zijn en de pret (of nachtmerrie voor anderen) snel voorbij zal zijn, wat voor mij juist het moment nog kostbaarder maakt. Het doet me denken aan de mandala’s van zand die ze in India maken, die juist door hun tijdelijke karakter meer waarde hebben.
Vanuit de keuken klinkt een mauw, wellicht is hij klaar met zijn tonijn of wil hij meer. Ik besluit terug te mauwen en dat bleek een uitnodiging voor meneer om zich weer bij me te voegen in de woonkamer. Hij waggelt via de hocker over de bank en springt op het bureau vanaf waar hij me aan gaat zitten kijken met verwachtingsvolle blik. Ik vraag wat hij van me wil en al snel is het duidelijk dat hij wil kroelen, maar niet hoog wil springen. Ik lach hem uit en duw de bureaustoel naar hem toe met de boodschap: “Als je hier nou op springt dan trek ik je naar me toe”… En jawel, mister Muppet ontvangt mijn boodschap en ik trek de bureaustoel met kat weer naar me toe. Muppet springt vervolgens in het hoge raamkozijn waardoor ik nog steeds naar buiten aan het kijken was.
Zo staan we daar een paar minuten, ik te genieten van de sneeuw, de herinneringen en de liefde die mijn kat me geeft door middel van de vele kopjes aan mijn hand, arm en borst. Ondertussen praat ik nog wat met mijn kat, maak nog een foto van de buitenwereld en ga mijn bad en het ontbijt klaar maken zodat ik deze mooie 20 min eens op digitaalpapier kan tikken.
Fijne vrijdag allemaal!❄️😎😇🤗🙏🏻
