operatel.pl

operatel.pl BLOG - Prawo dla operatorów ISP

02/01/2020

Szanowni Państwo,
Od 1 września 2019 r. w Biuletynie Informacji Publicznej Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) dostępny jest elektroniczny Wykaz podatników VAT. Wykaz ten jest bezpłatny i stanowi połączony wykaz podmiotów zarejestrowanych, niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru VAT. Wykaz zawiera podstawowe dane, które pozwalają na weryfikację przedsiębiorcy, m.in.: nazwę firmy lub imię i nazwisko, numer NIP, status, numer REGON, numer KRS, adres firmy, numer rachunku rozliczeniowego oraz imiennego rachunku w SKOK.
Do 31 grudnia 2019 r. korzystanie z wykazu było fakultatywne i nie rodziło konsekwencji, jednakże od 1 stycznia 2020 r. podatnicy mają obowiązek zapłaty za faktury o wartości powyżej 15 000 zł na rachunek zamieszczony w Wykazie podatników VAT, jeżeli wystawca faktury jest podatnikiem VAT czynnym. Nadto, jeżeli przedsiębiorca zapłaci na inny rachunek, nie będzie miał prawa do zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów, jak również poniesie odpowiedzialność solidarną za zaległości sprzedawcy w podatku VAT. Może uniknąć tych konsekwencji, jeżeli poinformuje urząd skarbowy w ciągu 3 dni o numerze rachunku spoza wykazu, na który zlecił przelew.
Biała lista ma ułatwiać weryfikację kontrahentów, dokonywanie bezpiecznych transakcji oraz zachowanie należytej staranności w biznesie. Na białą listę trafiają konta podane administracji skarbowej przez podatników. Warto więc sprawdzić, czy rachunki wykorzystywane do firmowych rozliczeń zostały zgłoszone, a ich wykaz jest aktualny.
Zgłoszenia rachunku bankowego dokonuje się na odpowiednim formularzu – CEIDG-1, NIP-7 lub NIP-8, czy NIP-2 w zależności od formy prowadzenia działalności. Osoby wpisane w CEIDG podają numer konta za pośrednictwem CEIDG, na formularzu CEIDG-1, dołączając w razie potrzeby załącznik CEIDG-RB. CEIDG przekazuje zgłoszone dane do urzędu skarbowego wskazanego przez przedsiębiorcę. Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą niepodlegającą wpisowi do CEIDG podają swoje rachunki na NIP-7. Zgłoszenie to składa się w urzędzie skarbowym. Podmioty podlegające wpisowi do KRS informują o swoich kontach poprzez złożenie w urzędzie skarbowym formularza NIP-8. Obowiązek informacyjny obejmuje również rachunki prowadzone na potrzeby rozliczeń podatkowych spółki cywilnej. Rachunek bankowy założony przez wspólników dla celów prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej należy zgłosić urzędowi skarbowemu jako konto spółki cywilnej na druku NIP-2. Ten formularz stosują również inne podmioty (osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej) niepodlegające wpisowi do KRS.
Wskazany wyżej wykaz stanowi więc zbiór istotnych dla weryfikacji rzetelności kontrahentów danych, a co za tym idzie zwiększy bezpieczeństwo i pewność obrotu gospodarczego, a także umożliwi zachowanie należytej staranności w doborze kontrahentów.

18/09/2019

Czy zmiana miejsca zamieszania przez abonenta umożliwia mu bezkosztowe rozwiązanie umowy terminowej?

Wielu abonentów jest przeświadczonych, że w przypadku, gdy przeprowadzają się zwolnienie są oni z obowiązku zwrotu ulgi, w przypadku wcześniejszego rozwiązania umowy. Czy mają rację?

Konieczność wskazania konkretnego miejsca świadczenia stacjonarnych usług telekomunikacyjnych (tzw. adresu zakończenia sieci) wynika z wymogu określonego w art. 56 ust. 4 ustawy prawo telekomunikacyjne. Na podstawie zawartej umowy dostawca usług zobowiązany jest do świadczenia usług do wskazanej powyżej lokalizacji, tj. miejsca zakończenia sieci. Należy zauważyć, że dostawca usług w przypadku usług stacjonarnych nie zobowiązuje się, iż będzie świadczył usługi w każdej możliwej lokalizacji, a jedynie w lokalizacji określonej w umowie.

Zgodnie natomiast z art. 57 ust. 6 prawa telekomunikacyjnego w przypadku zawarcia umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, związanego z ulgą przyznaną abonentowi, dostawca usług może dochodzić zwrotu przyznanej ulgi pomniejszonej o proporcjonalną jej

wartość za okres od dnia zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania. Dotyczy to przypadku

jednostronnego rozwiązania umowy przez abonenta lub przez dostawcę usług z winy abonenta przed upływem okresu, na jaki została zawarta umowa. W przypadku wypowiedzenia umowy na skutek przeprowadzki przez abonenta, o ile nic innego nie wynika z łączącej strony umowy, abonent będzie zobowiązany zatem do zwrotu przyznanej mu ulgi, gdyż to z przyczyn dotyczących abonenta dochodzi do rozwiązania umowy. Możliwe jest jednak, że strony umowy zastrzegą, że utrata prawa do lokalu przez abonenta powoduje automatyczne wygaśnięcie umowy, a w takim przypadku nie sposób mówić o jednostronnym rozwiązaniu umowy i tym samym dostawcy usług nie będzie przysługiwało roszczenie o zwrot ulgi.

18/04/2016

W przypadku, gdy abonent w trakcie obowiązywania terminowej umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych (zawartej na warunkach promocyjnych) zamierza zmienić lokalizację świadczenia usług (np zmienić swój adres zamieszkania) i przenieść tam usługi telekomunikacyjne, a w lokalizacji tej nie ma możliwości technicznych podłączenia do sieci dostawcy usług, dotychczasowa umowa związana z pierwotną lokalizacją będzie nadal obowiązywała (na dotychczasowych warunkach).

Usługa Internetu lub telewizji jest ściśle związana z lokalizacją, z tego też względu dostawca usług nie ma nawet obowiązku przeniesienia takiej usługi. W obu przypadkach, jeżeli abonent z wyżej opisanej przyczyny nie będzie chciał kontynuować umowy w dotychczasowej lokalizacji i złoży wypowiedzenie umowy fakt ten spowoduje, że będzie musiał zwrócić przyznaną ulgę dostawcy usług (w wysokości obliczonej zgodnie z zasadami wynikającymi z ustawy Prawo telekomunikacyjne oraz stosowanych wzorców umownych). Umowa w wyżej opisanych okolicznościach zostanie bowiem wypowiedziana z przyczyn leżących po stronie abonenta (a nie dostawcy usług).

W przypadku usługi telefonicznej, na podstawie art. 70 prawa telekomunikacyjnego abonent może żądać przeniesienia przydzielonego numeru w ramach istniejącej sieci tego samego operatora na obszarze o tym samym wskaźniku obszaru geograficznego – w przypadku numerów geograficznych oraz całego kraju – w przypadku numerów niegeograficznych.

Informacje na ten temat można znaleźć m. in. w poradniku UKE na stronie:

http://www.uke.gov.pl/poradnik-uke-przeniesienie-uslugi-stacjonarnej-do-nowej-lokalizacji-14128

(źródło: www.uke.gov.pl)

18/04/2016

We wzorcach umownych dostawcy usług telekomunikacyjnych często wprowadzają postanowienia, zgodnie z którymi w przypadku gdy abonent (będący konsumentem) zalega z opłatą abonamentową określony czas, dostawcy zawieszają wtedy usługi świadczone na rzecz tego abonenta.

Co do zasady dostawcy mają w takich przypadkach możliwość zawieszenia świadczenia usług. Należy jednak pamiętać, iż w takim przypadku nie mogę jednak naliczać jakichkolwiek opłat. Takie działanie godzi bowiem w dobre obyczaje i narusza interesy konsumentów.Zapisy pozwalające pobierać opłaty abonamentowe w przypadku zawieszenia usług zostały już wpisane do Rejestru Klauzul Niedozwolonych pod nr 4437, 4381, czy 4360.

Treść orzeczenia dotyczącego klauzuli nr 4360 mogą znaleźć Państwo pod sygn. akt: XVII AmC 5750/11 – wyrok Sąd Okręgowy w Warszawie z 2012-07-26

Niedopuszczalne jest również naliczanie opłat za ponowne uruchomienie usługi w przypadku zawieszenia. Za podobne działania Prezes UOKiK karał już przedsiębiorców telekomunikacyjnych.

18/04/2016

Trwają prace nad zmianą ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Wnioskodawcą zmian jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Projekt nie trafił jeszcze do Sejmu. Aktualnie trwa etap opiniowania projektu prac oraz konsultacje społeczne.

Projekt ustawy przewiduje nowy oręż Prezesa UOKiK w walce z przedsiębiorcami stosującymi klauzule niedozwolone. Poza wydawaniem decyzji w sprawie praktyk ograniczających konkurencję oraz praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, Prezes UOKiK miałby również wydawać decyzje w sprawie uznania postanowienia umownego za niedozwolone w świetle art. 385(1) kodeksu cywilnego, Rozwiązanie to miałoby odciążyć Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zasypywany tysiącami pozwów o uznanie postanowień umowy za niedozwolone.

Prezes UOKiK, w przypadku wydania decyzji mógłby zobowiązać przedsiębiorcę m. in. do:

1. poinformowania konsumentów, będących stronami umowy, w której zawarte są klauzule o uznaniu postanowienia za niedozwolone;
2. złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia o treści wskazanej w decyzji;
3. zwrotu korzyści uzyskanych w związku ze stosowanymi postanowieniami

Zmiany te wynikają z naruszeń praw konsumentów zwłaszcza przez duże instytucje finansowe oferujące tzw, polisolokaty, czy oferujące skomplikowane produkty związane z kredytem. Jednakże zmiany tej ustawy będą dotyczyły także innych przedsiębiorców , w tym tych z branży telekomunikacyjnej.

Zmianie ma także ulec termin, po upływie którego nie będzie można wszcząć postępowania ws. uznania klauzul za niedozwolone. Obecnie termin ten wynosi 6 miesięcy, a ma ulec wydłużeniu do 3 lat od zaprzestania stosowania postanowień.
Szczególne istotna może być również zmiana art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, dotycząca definicji praktyki naruszającej zborowe interesy konsumenta zaproponowana przez przedstawicieli Sąd Najwyższego. Aktualnie, przesłanką obligatoryjną uznania takiej praktyki jest bezprawność działania przedsiębiorcy. W proponowanej zmianie, ustawy interesy konsumentów naruszać może również działanie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

Do wejścia w życie nowelizacji ustawy jeszcze długa droga. Warto być jednak świadomym, że zmiany takie przyjdą i już w chwili obecnej zadbać by stosowane przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych praktyki były zgodne z prawem.

18/04/2016

Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2009 r. (sygn. akt III CZP 20/2009) Termin przedawnienia roszczenia o opłatę abonamentową i wynagrodzenie za połączenia telefoniczne z umowy o świadczenie usług telefonicznych, zawartej na podstawie ustawy z 16.7.2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. 2004 r., Nr 171, poz. 1800, ze zm.), określa art. 118 KC.

Oznacza to, że termin przedawnienia roszczenia o zapłatę opłaty abonamentowej i wynagrodzenia za usługi telekomunikacyjne świadczone na podstawie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, na podstawie Prawa telekomunikacyjnego, wynosi 3 lata, od czasu, kiedy roszczenie stało się wymagalne.
Roszczenie staje się wymagalne w dniu oznaczonym w umowie o świadczenie usług telekomunikacyjnych (na ogół fakturze wystawionej na podstawie umowy) lub przepisach ustawy.

Więcej informacji w treści uzasadnienia uchwały dostępnej poniżej:

http://sn.pl/Sites/orzecznictwo/Orzeczenia1/III%20CZP%2020-09.pdf

18/04/2016

W dniu 29 kwietnia 2015 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wydał decyzje zdejmujące obowiązki regulacyjne wobec Orange Polska S.A. na detalicznych rynkach świadczenia usług krajowych i międzynarodowych połączeń telefonicznych w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej dla klientów indywidualnych oraz dla klientów biznesowych (rynki 3-6/2003), uznając że na rynkach tych występuje skuteczna konkurencja.

Od 2007 r. na wskazanych rynkach obowiązki regulacyjne obciążały Orange Polska S.A. Na podstawie przeprowadzonych w 2013 i 2014 r. analiz, Prezes UKE uznał, iż Orange Polska S.A. nie zajmuje już znaczącej pozycji rynkowej na detalicznych rynkach świadczenia usług krajowych i międzynarodowych połączeń telefonicznych w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej dla klientów indywidualnych oraz dla klientów biznesowych. Trzeba przy tym zaznaczyć, iż określając stan rynku pod kątem występowania operatora o pozycji znaczącej, Prezes UKE nie koncentrował się wyłącznie na poziomie udziałów rynkowych poszczególnych przedsiębiorców telekomunikacyjnych, lecz przeprowadził kompleksową, perspektywiczną analizę kształtowania się trendów rynkowych. Ocena w szczególności takich czynników, jak:

a) możliwość świadczenia przez operatorów alternatywnych usług na przedmiotowych rynkach bez konieczności ponoszenia istotnych nakładów na infrastrukturę, dzięki możliwości hurtowego dostępu do sieci Orange (WLR) oraz dzięki uwolnieniu lokalnej pętli abonenckiej (LLU),

b) postępująca konwergencja usług telekomunikacyjnych w ramach szerszego trendu rozwoju technologii All-IP pozwalająca w sposób istotny zmniejszyć koszty świadczenia poszczególnych usług, albowiem operator może je zaoferować w ramach jednej platformy, nie jest zmuszony do rozwoju odrębnej infrastruktury technicznej dla potrzeb świadczenia każdej z nich,

c) rozwój konkurencji ze strony operatorów, których podstawowym obszarem działalności nie jest dostarczanie usług telefonii stacjonarnej, tzn. głównie sieci telewizji kablowych,

d) rozwój usług telefonii ruchomej i wynikająca stąd presja konkurencyjna,

uzasadnia wniosek, iż obecna pozycja rynkowa regulowanego dotąd podmiotu (Orange Polska S.A.) nie umożliwia tej spółce działania w znacznym stopniu niezależnie od konkurentów, klientów i konsumentów.

Należy również podkreślić, iż stanowisko Prezesa UKE, które znalazło wyraz w omawianych decyzjach, zostało zaakceptowane przez Komisję Europejską oraz Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wpisując się w szerszy trend deregulacji telekomunikacyjnych rynków detalicznych w Unii Europejskiej.

Link do wpisu na stronie www.uke.gov.pl, pod którym możliwe są do pobrania decyzje deregulacyjne Prezesa UKE dotyczące ORANGE Polska S.A.:

http://www.uke.gov.pl/deregulacja-detalicznych-rynkow-swiadczenia-uslugi-polaczen-w-stacjonarnej-publicznej-sieci-telefonicznej-rynki-3-62003-15929

źródło: uke.gov.pl

18/04/2016

W dniu 10 października 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 26 marca 2014 r. ws. szczegółowych wymagań dotyczących świadczenia udogodnień dla osób niepełnosprawnych przez dostawców publicznie dostępnych usług telefonicznych. Szereg obowiązków wynikających z tego rozporządzenia dostawcy usług winni stosować od 9 kwietnia 2015r.

W związku z tym, na dostawców usług telekomunikacyjnych, oferujących usługi telefoniczne (telefonii stacjonarnej, w tym usługi VoIP, jak również telefonii mobilnej) nałożone zostały m. in. następujące obowiązki:

1. zapewnienie w jednostce obsługującej użytkowników końcowych (najczęściej będzie to biuro obsługi abonenta) obsługi osób niepełnosprawnych (niesłyszących, niemówiących, słabowidzących) na stanowisku wyposażonym w odpowiednie urządzenie umożliwiające komunikację (komputer, tablet itp.) – urządzenie takie powinno również zapewniać komunikację osoby niesłyszącej lub niemówiącej z tłumaczem polskiego języka migowego lub systemu językowo – migowego w czasie rzeczywistym (obowiązek ten jest spełniony jeżeli w BOK istnieje dostęp do takiego tłumacza);

2. oznakowanie jednostki obsługującej użytkowników końcowych, zgodnie z załącznikami do rozporządzenia;

3. udostępnienie w jednostkach obsługujących użytkowników końcowych danego dostawcy usług informacji o wszystkich udogodnieniach dla osób niepełnosprawnych (informacja sporządzona dużą czcionką);

4. udostępnienie w jednostkach obsługujących użytkowników końcowych danego dostawcy usług ogólnych warunków umowy o świadczenie publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych, jej wzoru, cennika usług telekomunikacyjnych i regulaminu świadczenia publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych – w sposób jednoznaczny, łatwy i zrozumiały, sporządzony na papierze przy użyciu dużej czcionki oraz w postaci elektronicznej w formacie tekstowym na stronie internetowej;

5. przekazywanie na każde żądanie abonenta będącego osobą niepełnosprawną informacji o oferowanych przez tego dostawcę usług, wszystkich udogodnieniach dla osób niepełnosprawnych, w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej na udostępniony w tym celu przez abonenta adres poczty elektronicznej, z zastrzeżeniem, że w przypadku osoby niewidomej lub słabowidzącej takie informacje powinny być sporządzane na papierze w alfabecie Braille’a lub przy użyciu dużej czcionki, a w przypadku wysyłania ich pocztą elektroniczną – w formacie tekstowym;

6. w ofercie dostawców powinny być modele telefonów (i inne urządzenia końcowe) dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych;

7. dostawca usług ma zapewniać pomoc w odpowiednim skonfigurowaniu urządzenia lub usługi telefonicznej u niepełnosprawnego abonenta.

8. Dostosowanie swojej strony internetowej i udostępnianych za jej pośrednictwem informacji do wymagań Web Content Accessibility Guidelines (WCAG 2.0), z uwzględnieniem poziomu AA.

Link do rozporządzenia:https://docs.google.com/viewer?url=http%3A%2F%2Fdziennikustaw.gov.pl%2Fdu%2F2014%2F464%2FD2014000046401.pdf

Prezes UKE sprawdza, czy i jak spełniane są te obowiązki przez dostawców usług, o czym pisałem w poprzednim wpisie.

18/04/2016

W dniu 10 kwietnia 2015 r. weszła w życie kolejna część przepisów rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 26 marca 2014 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących świadczenia udogodnień dla osób niepełnosprawnych przez dostawców publicznie dostępnych usług telefonicznych (Dz.U. z 2014 r., poz. 464). Tym samym, od tego dnia obowiązuje już większość przepisów Rozporządzenia, albowiem obowiązki, które wejdą w życie w roku 2016 dotyczą wyłącznie dostosowania stron internetowych przez dostawców usług zgodnie ze standardem WCAG 2.0.

Podkreślić należy, iż nowelizacja ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 243, ze zmianami) nałożyła na wszystkich dostawców publicznie dostępnych usług telefonicznych obowiązek zapewnienia, w miarę możliwości technicznych, użytkownikom końcowym będącym osobami niepełnosprawnymi, dostępu do świadczonych przez nich usług telefonicznych równoważnego dostępowi, z jakiego korzysta większość użytkowników końcowych (art. 79c ust. 1). Uprzednio obowiązek świadczenia udogodnień dla osób niepełnosprawnych spoczywał tylko na przedsiębiorcy wyznaczonym do świadczenia usług wchodzących w skład usługi powszechnej.

Prezes UKE, wykonując czynności z zakresu interwencji i kontroli funkcjonowania rynku telekomunikacyjnego, informuje, iż wystąpił do dostawców publicznie dostępnych usług telefonicznych z prośbą o przedstawienie szczegółowych informacji dotyczących świadczenia przez nich udogodnień dla osób niepełnosprawnych. Uzyskane informacje posłużą do weryfikacji stopnia realizacji przez dostawców publicznie dostępnych usług telefonicznych nałożonych na nich prawem obowiązków w tym obszarze.

Zakres informacji podlegających przekazaniu Prezesowi UKE zawarty został w formularzu dostępnym pod linkiem: http://www.uke.gov.pl/files/?id_plik=19479

źródło: uke.gov.pl

18/04/2016

Trwają prace nad zmianą ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Wnioskodawcą zmian jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Projekt nie trafił jeszcze do Sejmu. Aktualnie trwa etap opiniowania projektu prac oraz konsultacje społeczne.

Projekt ustawy przewiduje nowy oręż Prezesa UOKiK w walce z przedsiębiorcami stosującymi klauzule niedozwolone. Poza wydawaniem decyzji w sprawie praktyk ograniczających konkurencję oraz praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, Prezes UOKiK miałby również wydawać decyzje w sprawie uznania postanowienia umownego za niedozwolone w świetle art. 385(1) kodeksu cywilnego, Rozwiązanie to miałoby odciążyć Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zasypywany tysiącami pozwów o uznanie postanowień umowy za niedozwolone.

Prezes UOKiK, w przypadku wydania decyzji mógłby zobowiązać przedsiębiorcę m. in. do:

poinformowania konsumentów, będących stronami umowy, w której zawarte są klauzule o uznaniu postanowienia za niedozwolone;

złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia o treści wskazanej w decyzji;

zwrotu korzyści uzyskanych w związku ze stosowanymi postanowieniami

Zmiany te wynikają z naruszeń praw konsumentów zwłaszcza przez duże instytucje finansowe oferujące tzw, polisolokaty, czy oferujące skomplikowane produkty związane z kredytem. Jednakże zmiany tej ustawy będą dotyczyły także innych przedsiębiorców , w tym tych z branży telekomunikacyjnej.
Zmianie ma także ulec termin, po upływie którego nie będzie można wszcząć postępowania ws. uznania klauzul za niedozwolone. Obecnie termin ten wynosi 6 miesięcy, a ma ulec wydłużeniu do 3 lat od zaprzestania stosowania postanowień.

Szczególne istotna może być również zmiana art. 24 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, dotycząca definicji praktyki naruszającej zborowe interesy konsumenta zaproponowana przez przedstawicieli Sąd Najwyższego. Aktualnie, przesłanką obligatoryjną uznania takiej praktyki jest bezprawność działania przedsiębiorcy. W proponowanej zmianie, ustawy interesy konsumentów naruszać może również działanie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

Do wejścia w życie nowelizacji ustawy jeszcze długa droga. Warto być jednak świadomym, że zmiany takie przyjdą i już w chwili obecnej zadbać by stosowane przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych praktyki były zgodne z prawem.

Adres

Ulica Piaskowa 3/3
Poznan
61-753

Telefon

+48612246895

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy operatel.pl umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Firmę

Wyślij wiadomość do operatel.pl:

Skróty

Udostępnij

Kategoria