03/11/2026
หรือว่าเราเป็นคนช่างสังเกตขนาดนี้หรือนี่? ตั้งแต่เมื่อไหร่!
เรื่องมีอยู่ว่า ไปร้านคาเฟ่ ยังไม่ทันจะนั่งก็สังเกตเห็นแบงค์เขียวหล่นข้างเก้าอี้ คนที่นั่งก่อนหน้าจากไปสักพักแล้ว…เลยยื่นใส่มือคุณพี่แม่บ้านที่มาเช็ดโต๊ะบอกว่ามีคนทำตกไว้
จากร้านคาเฟ่ เดินไปห้องน้ำในห้างผู้คนมากมาย ยังไม่ทันล๊อคประตูเห็นมือถือวางบนกล่องทิชชู่ในห้องน้ำ หยิบออกมาโชว์ ไม่พบเจ้าของ มีคนบอกวางไว้ที่เดิมเดี๋ยวคงกลับมาเอา ในใจคิดจะหายหรือเปล่า ! พกติดมือออกมาล้างมือ หันไปเห็นเด็กผู้หญิงกำลังมองๆ ดูหน้าประตูห้องน้ำ ยื่นมือถือให้ดู น้องพยักหน้ารีบรับไป (ทางนี้ติดสายโทรศัพท์วุ่นวายอยู่)
ขึ้นรถไฟฟ้าสวนกับนักท่องเที่ยวสาวผิวสีสองคน ในขณะที่เรากำลังจะเดินไปอีกชั้นด้านบน มองไปเห็นสายชาร์จสีขาวเดาได้เลยว่าของนางแน่ วิ่งย้อนไปยื่นให้ เดินกลับมาทางเดิมที่ม้านั่งเห็นบัตรโดยสาร ใจคิดสองวิถ้าไม่วิ่งไปให้นางจะออกยังไง ได้จ่ายเพิ่มอีกแน่ คราวนี้ต้องวิ่งกลัวนางเดินห่างไปไกล เพื่อนนางส่งเสียงขอบคุณเรารีบยกมือรับแล้วเดินจากไป ส่วนอีกนางยังเบลออยู่มองดูกระเป๋าถักตัวเอง😅 มันเป็นแบบรูๆ ช่องๆ หล่นทุกอย่าง
หนึ่งวันสารพันเจอของมีค่าคนอื่น 😆
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อเป็นคนไม่ได้เดินก้มหน้ามองพื้นนะ แต่ถ้ามีเงินตกทีไรเห็นทุกที แบงค์พันหน้าร้านก๋วยเตี๋ยวก็เคยเจอมาแล้วคนเดินพลุกพล่านไม่มีคนเก็บ และไม่เก็บไว้เองให้คนตรงนั้นแหละ ไม่อยากได้ของที่ไม่ใช่ของเรา เผื่อเจ้าของมาเอาคืนก็ขอให้ได้กลับคืนไป
ส่วนตัวเวลาไปไหนมาไหนไม่พกของพะรุงพะรังไม่งั้นลืมนั่นลืมนี่ เดินทางเองคนเดียวพกกระเป๋าเล็กใบเดียวแต่ใส่ได้ครบ
- มือถือ
- พาสปอร์ต
- พาวเวอร์แบงค์
- สายชาร์จ
- บัตรประชาชน
- บัตรเครดิต
- ลิปมัน
- ไหมขัดฟัน
- การ์ดมงคล สายมูบูชามา (ของมันต้องมี😆)
- กระดาษทิชชู่แผ่น (พับๆ ใส่เผื่อๆ ไว้ไม่พกทั้งซอง)
- ห้อยหูฟังแอร์พอด ตัวเกี่ยวแข็งแรงเบา เคยเอาตุ๊กตาห้อยผ้าขาดหลุดทั้งอัน โชคดีที่มีคนใจดีบอกให้รู้ตัวตอนหล่น เก็บกลับคืนมาได้
แต่ก่อนใช้กระเป๋าใหญ่ หนักด้วย ของจะใช้ไม่มีมีแต่ของไม่ได้ใช้แบกไปแบกมา ไหล่ทรุดเอียง 🤦🏻♀️